Makkelijker te doen

 'Aan hen werd geopenbaard dat zij niet zichzelf, maar ons dienden in de dingen die u nu verkondigd zijn door hen die u het Evangelie verkondigd hebben door de Heilige Geest, Die vanuit de hemel gezonden is; dingen, waarin de engelen begerig zijn zich te verdiepen.'

1 Petrus 1: 12

De profeten schreven, geïnspireerd door Gods Geest, dingen op, waarvan ze zelf nog niet goed begrepen wat daarmee bedoeld werd. En al schrijvend, zoekend en speurend kwamen ze er achter, dat wat ze schreven niet voor hen zelf, niet voor hun tijd, maar voor een veel latere tijd en generatie bedoeld was. En velen van hen werden gedood om wat zij profeteerden.

Zou ik dat kunnen verdragen? De gedachte dat alles wat ik doe, waar ik mijn energie en tijd in steek, niet voor mezelf bestemd is, niet voor mijn kinderen en kleinkinderen maar voor nog een latere generatie?
Of laat ik het anders zeggen...

Is er iets in mijn leven dat ik na kan laten voor komende generaties? Het gaat me niet om geld of dure spullen. Maar een erfenis waar ze echt wat aan hebben. God die door Zijn Geest iets met Zijn Zoon, Zijn Evangelie, Zijn goede nieuws uitwerkt in mijn leven en dat door de geslachten heen doorgegeven wordt, steeds weer opnieuw beproefd als goud, blijft het zuiver en kostbaar. Daar wil ik wel voor leven. En ik zou nu zeggen: daar wil ik ook wel voor sterven. Maar zover zijn we nog niet.

Voor de engelen is het een raadsel en ze zouden zich er wel in willen verdiepen...
Iets wat voor mij als mens dus makkelijker te doen zou moeten zijn.