Zoeken en speuren

 Naar deze zaligheid hebben de profeten,
die geprofeteerd hebben over de genade die aan u bewezen is,
gezocht en gespeurd.

1 Petrus 1: 10

Zie je het voor je?
Al die grote en kleine profeten die zoeken en speuren naar hoe het nou toch zit.
Hoe kan een zondig volk zo dichtbij een heilig God komen?
Voor dat eerste hoefde ze niet zo ver te speuren,
dat zat in hun eigen hart.
Maar die twee dichtbij elkaar,
God en mens
Hoe dan?

Een poosje geleden ben ik eens door alle kleine profeten gegaan,
Hosea t/m Maleachi.
Niet om de reden van deze tekst,
maar ik kwam er wel iets moois tegen.
Ik denk dat Micha heel dichtbij is gekomen.
Misschien zonder zelf te beseffen hoe dichtbij.

Micha zoekt en speurt en zegt:

'Waarmee zal ik de HEERE tegemoet gaan?
Met brandoffers?
Jonge kalveren?
Duizenden rammen?

Zal ik mijn eerstgeborene geven voor mijn overtreding,
de vrucht van mijn moederschoot voor de zonde van mijn ziel?

Ik kan er kippenvel van krijgen.
Ik weet het, jij weet het.
We zijn al zoveel verder in de tijd.
Toch blijven ook wij maar zoeken en speuren.
Dat zit misschien wel een beetje in de mens.
Zijn we er nu al bijna?
Wanneer zal Jezus terugkomen?

Ik heb Jezus nooit gezien

 Hoewel u Hem niet gezien hebt,
hebt u Hem toch lief.
Hoewel u Hem nu niet ziet,
maar gelooft,
verheugt u zich met een
onuitsprekelijke en heerlijke vreugde

1 Petrus 1: 8

Ik heb Jezus nooit met mijn ogen gezien,
maar ik heb Hem lief,
zó lief!
Het gaat uiteindelijk over Hem hoor!
Dat is trouwens zo met alle Bijbelboeken.
Door Zijn opstanding uit de dood hebben we de hoop op al die eeuwige goederen en heerlijkheden. Maar meer nog hebben we de hoop om Hem te gaan zien, in wie we geloven, en voor eeuwig te genieten van Zijn aanwezigheid.

En we verheugen ons er met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde over.
Is dat zo?

Op dit moment

U wordt immers door de kracht van God bewaakt
door het geloof tot de zaligheid,
die gereedligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd.

1 Petrus 1: 5

Mijn zaligheid, ja ik proef er soms een beetje van, omdat de Geest van God in mij woont. Ik proef de vreugde, ervaar de vrede en de liefde van God. Maar die hele volkomen zaligheid (die die het verouderingsproces wegneemt, ziekte en beperkingen genezen, geen pijn meer, geen tranen enzovoort) ligt daar klaar om gezien, gehoord en beleefd te worden in de laatste tijd. Ik moet dus een beetje geduld hebben.

Maar wat belangrijker is, ik heb een beetje geloof nodig.
Geloof dat het al klaarligt voor me.
En ik geloof vast en zeker dat het daar voor mij blijft liggen,
dat niemand het weg kan nemen (net voordat ik daar kom).
Het zal er gloednieuw klaarliggen en zal een eeuwigheid meegaan.

Hoe ik dat zeker weet?
Omdat het op dit moment

op dit moment

op dit moment
(jubel)

door de kracht van God bewaakt wordt.

(er valt nog veel meer over te zeggen, dat komt later)