Maar het Woord van de Heere blijft tot in eeuwigheid. En dit is het Woord dat onder u verkondigd is.
1 Petrus 1:25
Alles gaat voorbij, maar Gods Woord blijft voor eeuwig. Daar ben ik zo blij mee! Als ik om me heen kijk, achterom, vooruit... het voelt onzeker, angstig en wankel.
Maar in Gods Woord lees ik:
- dat er een schat in deze aarden vat verborgen is (dat is Jezus in mijn hart)
- dat ik niet bang hoef te zijn, omdat er Iemand is die voor me zorgt, ik ben van Hem.
- dat, ook al veroudert mijn uiterlijke mens, mijn innerlijk van dag tot dag vernieuwd word
- dat mijn leven op oude leeftijd ook nog betekenis heeft
- dat, als ik sterf, mijn lichaam op een dag opgewekt zal worden.
Zomaar 5 dingen waar ik me aan vasthoud. En er is zó ontzettend veel meer!
Het is mooi om mens te mogen zijn.
Mens in deze wereld
vol hoop.
Niet alleen, maar met een God die woorden spreekt van eeuwig leven! En dat is toch wat iedereen wil?
Maar zoals Hij Die u geroepen heeft, heilig is, word zo ook zelf heilig in heel uw levenswandel.
1 Petrus 1: 15
Zaterdag stond ik langs de kant van een voetbalveld. S speelde een mooie wedstrijd, het was erg leuk om naar te kijken. Op een gegeven moment was er wat onrust en werd de speler, die er nog maar net in gegaan was, er weer uit geroepen. Het was duidelijk dat ze boos was en haar trainers maande haar om weer rustig te worden.
'Het maakt niet uit! Ze staan achter en zijn geïrriteerd! Laat het gaan!'
Die woorden raakten me. De tegenstander staat achter, ze zijn geïrriteerd en gaan vervelend zitten doen. Ze proberen je te raken, je boos te maken, je uit het veld te slaan, je af te leiden van het echte spel. Zo is het in geestelijk opzicht denk ik ook. Ga geen zinloze gevechten aan, concentreer je op de wedstrijd, waar het écht om gaat.
Misschien betekent dat: Ga steeds minder zinloze gevechten aan Concentreer je steeds meer en meer op waar het echt om gaat. Laat je steeds minder snel afleiden.
Word zo ook zelf heilig in heel uw levenswandel. Net als Degene Die je geroepen heeft, heilig is.
Hij roept je soms ook even van het veld af. Tot je weer rustig bent geworden. Tot je weer gefocust bent. Tot je weer bij zinnen gekomen bent. Tot je weer verder kunt spelen. Tot je weer duidelijk kunt zien hoe het er voor staat.
Ze staan achter! Wat zeg ik? Ze hebben geen schijn van kans, want ze hebben al hopeloos verloren! Dat kan ik zo wel zeggen net na Pasen. Leef zo!
Petrus, een apostel van Jezus Christus, aan de vreemdelingen in de verstrooiing in Pontus, Galatië, Kappadocië, Asia en Bithynië.
1 Petrus 1: 1
Ik vond een kaart, waar al deze plaatsen liggen. Het is in Turkije.
Petrus heeft daar in Constantinopel, wat we nu kennen als Istanbul, zijn eerste gemeente gesticht. Of nee, niet zijn, maar Christus' gemeente! Jaren later, als Petrus verder gereisd is, krijgen de christenen in Turkije met vervolgingen te maken. Hij schrijft hen dan een brief. En deze brief lees ik nu, bijna 2000 jaar later. En omdat het geen oude, vergane, vergeten, versleten brief is, maar een lévende brief, met woorden van eeuwig leven van de Eeuwige zelf, is het nog steeds een brief vol bemoediging!
We zitten er als wereld ook nu niet lekker bij. Er gebeurt veel, te veel! Daarbij kunnen er ook in je persoonlijke leven tegenslagen zijn, die je niet in de koude kleren gaan zitten. Of laten we het beter 'beproevingen' noemen. Dan zou je soms best eens een fijne brief willen krijgen van een goede oude leraar, je zou de woorden indrinken en weer een beetje moed krijgen.
Ik ben geen Bijbellerares, verwacht dat ook niet van me. Maar ik houd van de woorden van God en ik ga proberen er van vers tot vers doorheen te gaan. Met een klein schrijfsel, meer voor mezelf dan voor iemand anders. En toch hoop ik, geloof ik zelfs, dat het je, als je meeleest, goed zal doen!
We stonden voor de boekenkast in een kringloopwinkel. Wildvreemden van elkaar. We wisselden wat goede schrijvers uit en bleken dezelfde boeken te lezen. Hij vroeg of ik ook boeken van 'Schüller' en van 'Tom vd Wal' las... nee, we bleken ook dezelfde boeken niet te lezen. Of ik 'evangelisch' was... 'Nee, niet evangelisch', dan misschien van de PKN? Nee, ik ben christelijk gereformeerd en lid van een internationale zendingsgemeente.
'En is het bij jullie kerk ook zo, als ik het vragen mag, dat er ook gebrokenheid mag zijn?'
Hij moest het nog een keer vragen omdat ik het niet zo gauw begreep. Maar ik had het goed verstaan. 'Ja', zei ik, 'is er iemand die niet gebroken is?? Daar is zeker plaats voor. Ik geloof dat God juist heel veel genade heeft voor mensen die gebroken zijn en dat Hij ons leert om te leven met gebrokenheid.'
Pas las ik een heel mooi vers over Johannes de doper. Dat hij geen tekenen verrichtte, maar wel de waarheid over Jezus heeft gesproken. Ik weet niet meer waar het staat. Het raakte me, ik begon ineens een beetje meer van Johannes te houden.
En weet je wat ook zo is? Alleen hier op aarde krijgen we de kans om God te vertrouwen midden in een tijd van ziekte en gebroken zijn. Straks als onze tijd er op zit en we bij Jezus zullen zijn, zal dat nooit meer hoeven. Laten we voor elkaar bidden dat we zullen volhouden, blijven vertrouwen en de heerlijke geur van Christus ook in en door gebrokenheid zullen verspreiden!